توی شبهای زمستون          دلم از از غصه ميميره

کی مياد لحظه ی آخر           دستای منو بگيره

 

سردی هوای غربت          رو وجود من نشسته

شيشه ی عمر دلم رو          دروغات زده شکسته

 

نگو اين هوای برفی          گرمی شعرمو برده

نگو قلب عاشق من          گول حرفاتو ميخورده

 

لحظه ی رهايی نزديک          ولی راه من چه دوره

وقت ميلاد زمستون          دل شب چقدر صبوره

 

حالا که شبای عمرم          شده خالی از ستاره

ياد روزای گذشته           ديگه فايده ای نداره

 

شب يلدا ی خوبی داشته باشيد ...

nothing matters expect live