باز هم يکی ديگر از کارهای قديمی

 

 

دوباره دلم گرفته          آخه دستات مال من نيست

توی اين ديار غربت          ديگه جای خوندنم نيست

 

دلم و غصه سوزونده          ديگه خنده ای نمونده

راه برگشتمو انگار          لحظه ها زده پوشونده

 

ديگه موندنی شدم من          واسه تو شدم غريبه

ديگه فهميدم که دنيا          پر نيرنگ و فريبه

 

گريه هم ديگه نميشه          مرحمی برای دردم

ديگه گرمايی نمونده          توی اين غربت سردم

 

تو دروغ گفتی و رفتی          حالا من اينجا اسيرم

دلم و ميدم به فردا          تا که از غصه نميرم

 

شاعر : سعيدرضا خساره