مکتب بی صدا

 

ذهن ما تو مکتب شب          درس بی صدایی خونده
فکرمون به شوق فردا          بین هر دو راهی مونده
 
توی بی کسی شناور          خسته از درد فریبیم
از غم دلواپسیها          توی خونه مون غریبیم
 
من  تو این ترانه میگم           که ستاره در به در شد
خون لاله های خفته          از همیشه تازه تر شد
 
روی دیوارای کوچه          شعر تنهایی خونه
اون پرنده های عاشق          پریدن دونه به دونه
 
دیگه عاشقی نمونده          توی این دیار مهتاب
تو کتاب قصه ها رفت          رنگ با وقار آفتاب

 شاعر : سعيدرضا خساره